Boosheid! Het is een fantastische energie, wist je dat?
Het IS energie.
Net als alle andere emoties trouwens.
Altijd in beweging. Altijd Hier en Nu.

De energie van boos is er een van alle energie die je onbewust buiten jezelf hebt neergelegd, gedropt, hebt weggegeven, weer terug halen naar jezelf.
Met vuisten. Met stampen zo nodig.
Boos schud je hiervoor wakker. Terug in je buik!
Boos zet je weer in je eigen kracht. Terughalen die boel waarschuwt het je, anders loop je leeg. HIER blijven met die energie!
En vervolgens kijken waar je al die gewonnen energie voor in gaat zetten. Hoe je deze kunt gebruiken om te manifesteren, om creatief te zijn.

Ik vond het een super eye-opener in de opleiding ‘Emotie Coaching’ die ik momenteel volg, dat mensen die moeite hebben met het voelen van de emotie boos ook moeite hebben met manifestatie, met dingen in de wereld neer te zetten.
Boosheid is doe-kracht. Manifestatie kracht. Levenskracht. En verwant aan passie.
Voel je hoe de lading veranderd als je je dit beseft?

En vanochtend was deze energie in mij onderhuids aan het borrelen.
Ik voelde frustratie, die eerst nog aan het onrusten was in mezelf. Wat er aan vooraf ging was een besluiteloosheid, een getwijfel, geen keuze maken uit al die dingen die ik wel zou kunnen en willen doen. Vervolgens een tot niets komen en in een soort ‘ vaagheid’ blijven hangen. Grrrrr, verschrikkelijk vind ik dat. Over niet manifesteren gesproken 😉 Het roept kwaadheid op.

Ik heb het een tijdje zitten observeren dit aanvankelijk vage gevoel.
Gevoeld hoe het bewoog in mijn lichaam en het ook bewust herkend als energie. Dit is niet wie ik ben. Dit stroomt, beweegt, verandert.
En hee, dit is boos!
Het kolkt, het trilt en het wil actie.
En toen kon ik voelen wat ik wilde, in dat moment: DANSEN moest ik! EXPRESSIE geven!
Muziek aan. Hard. En gaan. Hoofd uit, lijf aan.

En ohhh wat was dat bevrijdend en een goede zet. In het bewegen herkende ik de emotie, de boosheid die er was, en deze mocht er helemaal zijn. Ik voelde de kracht ervan, de beweging, de vooruitgang.
Onder de ‘matheid’ van de ochtend zat levenskracht die gezien wil worden en eruit wilde!

Ik heb alle energie eruit bewogen. Ongeremd alle geremdheid uit mijn verleden losgeschud, zo voelde het. Alle opgeslagen frustratie. Zelfs mijn vader kwam langs. Mijn moeder. Ik danste ook voor hen. Danste hun pijn, bevrijdde hun schaamte. Hun diepe wens om zich te laten zien en horen.
Vrij laten. Laten komen wat er wilde komen.
Grrrrrrrr. Het was heerlijk.

Ja, daarom dans ik! Om uiting te geven aan wat er leeft, zodat energie weer vrij kan stromen, door me heen. Zodat ik kan voelen waar het heen wil. Zodat ik kan voelen waar ik heen wil.

En ik beleefde zo mooi hoe boos verwant is met vreugde (expressie geven!)
Hoe intens blij ik werd toen het een tijdje vrij had mogen bozen. Hoe al mijn cellen vibreerden van levensenergie.
En hoe fijn het was om mijn kracht te voelen.
En in dat moment hoef ik niets te begrijpen. (dat is mind). Ik hoef alleen maar te voelen (buik) en te volgen (hart).
Zo. En nu is boos is verdwenen.
Er is nu alleen maar power. En zin. En vertrouwen.

Super he? Die emoties. Woensdag mag ik weer! Samen met mijn mede studenten, na de Corona pauze pakken we de studie weer op bij Vera. Helleman. Nog een paar modules en dan mogen we gaan stoeien met proef clienten. Heel veel zin in.
Interesse? Laat van je horen!